مصاحبه با صاحبانِ مغز های پریشان و تناقض گو مایه ی بی آبروییِ مصاحبه کننده می شود!
هو الحقّ
«اَللّهُمَّ شَرِّفنا بِشِرافَتِ القُرآنَ و العِتره» «درد دلِ تمدّن ها!»
به رَغمِ مدّعیانی که منع عشق کنند جمالِ چهره ی تو حجّتِ موجّهِ ماست«حا فظ»
گر چَشمِ دل بر آن مَهِ آیینه رو کُنی سیرِ جهان در آینه ی رویِ او کُنی
خاک سیه مباش که کس بر نگیردَت آیینه شو که خدمتِ آن ماهرو کُنی «سایه»
راستی کن که راستان رستند در جهان راستان قوی دستند «اوحدی مراغه ای»
شکرِ نعمت ، نعمتت افزون کند کُـفر نعمت از کـفَت بیرون کـند
لطـف حـق بـا تـو مـداراهـا کنـد چونکـه از حـد بگـذرد رسـوا کند
نصــرُ مِـنَ الله و فتـحٌ قـریب چشماتو باز کن ندهندت فریب
مصاحبه با صاحبانِ مغز های پریشان و تناقض گو مایه ی
بی آبروییِ مصاحبه کننده می شود!
در تاریخ 15 فروردین ماه 1396 خورشیدی شاهدِ پخش مصاحبه ی «علی لیمونادی» با «عبدالله قراگوزلو» (همدانی) روزنامه نگار و نماینده ی مجلس در عهد پهلوی دوم از رسانه ی «ایران فردا» بوده، مطالب سرتاسر متناقضی مشاهده شد.
این وابسته ی رژیم پهلوی دوم جهت ورود به مجلس شورای ملّی با استفاده از قاعده ی «کِبَرِ سن» در 28 سالگی واردِ مجلس شورای ملّی شد! یعنی از قبل معیّن شده بود که وارِدِ مجلس شورای ملّی خواهد شد!
وی در مورد روحانیین چنین نظر داد؛
«مدیر نشریه ی «ملّا نصر الدّین» که اسمش را فراموش کرده ام گفته است که: ایران کشور بی نظیری است، حیف که در آنجا «مُلّا» هست! هر کجا که افراد بی حرکت و بی فعّالیّت باشند مشکل پیش می آید، مگر «مُلّا» که اگر حرکت نداشته باشد بهتر خواهد بود! چون کارشان یاوه گویی و پَرت و پلا گویی است!»
البتّه تکلیفِ یک نوکرِ پهلوی دوم که «ساواکی» هم بوده روشن است که اکنون در تبعید چنین بگوید! لیکن پخش این نظر از رسانه ی «ایران فردا» به کار گردانیِ «علی لیمونادی» نشان از آن دارد که آنان شمشیر را از رو بسته اند و به سوی نبرد قطعی و نا برابر به پیش می روند!
جالب اینجاست که «عبدالله قراگوزلو» در مورد «ابوالحسن بنی صدر» در همین برنامه اشاره کرد که پدرِ وی «آیت اله بنی صدر» از بستگانِ فامیلی ما بوده است!
گاوان و خران بار بردار www.facebook.com/positiveknowledge14 اهل قلم و اهل فلسفه
به زآدمیان مردم آزار Positiveknowledge.blogfa.com مهرداد رضوی "گلستان سعدی" 20 فروردین ماه 1396 9Apr 2017
همی میرَدَت عیسی از لاغری تو در بند آنی که خر پروری! "بوستان سعدی"