پاسخ «فرهنگستان های پُر نفره و تک نفره» نامه ای از « تهران » به نامه ای از « لندن »
هو الحقّ
«اَللّهُمَّ شَرِّفنا بِشِرافَتِ القُرآنَ و العِتره» «درد دلِ تمدّن ها!»
به رَغمِ مدّعیانی که منع عشق کنند جمالِ چهره ی تو حجّتِ موجّهِ ماست«حا فظ»
گر چَشمِ دل بر آن مَهِ آیینه رو کُنی سیرِ جهان در آینه ی رویِ او کُنی
خاک سیه مباش که کس بر نگیردَت آیینه شو که خدمتِ آن ماهرو کُنی «سایه»
راستی کن که راستان رستند در جهان راستان قوی دستند «اوحدی مراغه ای»
شکرِ نعمت ، نعمتت افزون کند کُـفر نعمت از کـفَت بیرون کـند
لطـف حـق بـا تـو مـداراهـا کنـد چونکـه از حـد بگـذرد رسـوا کند
نصــرُ مِـنَ الله و فتـحٌ قـریب چشماتو باز کن ندهندت فریب
پاسخ «فرهنگستان های پُر نفره و تک نفره»
نامه ای از « تهران » به نامه ای از « لندن »
با سلام و احترام به محضر استاد عزیز «علیزاده طوسی» و آرزوی سلامت و سعادتِ روز افزون برای ایشان و عزیزانشان.
استاد عزیز در ابتدای این نامه چنین مرقوم فرمودند که؛
«در کارگاه «اجتماعی» زبان است که استقلال و آزادی «کلمه» عین استقلال و آزادی «فرد» در «اجتماع» است.»
در این قسمت استاد عزیز استقلال و آزادیِ «کلمه» را معادلِ استقلال و آزادی فرد در اجتماع دانسته اند!
اساساً هم «فرد» و هم «کلمه» بالاجبار تابع محتومِ قواعد و مقرّرات اجتماعی در مورد «فرد» و صنایع ادبی و دستوری در مورد «کلمه» هستند.
از این رو متوجّه می شویم که استقلال و آزادیِ «کلمه» و «فرد» در جهت اِعمال دقیق قواعد و مقرّراتِ مستحسن می تواند زیبا و مفید فایده باشد.
پس رعایت قیود و قواعد کمالیّه در «اجتماع» برای «فرد» و دستوریه در «زبان» برای «کلمه» از اَحسنِ وجوه است!
در اینجا به خوبی متوجّه می شویم که «انسان کامل» از روی اِخلاص استقلال و آزادی خود را به محضرِ «رب العرش العظیم» تقدیم می دارد که عین اَدب است و می گوید؛ تسلیماً بِقَضائک و این «تسلیم»، جان و جهانِ «عبد الله» است. اگر بخواهد نازی بکُنَد،
می تواند در پی آن از ذات حقّ بخواهد که بر او آسان بگیرد، چوق تحمّلش کم است!
در اواسط نامه از کلمه ی فروند استفاده شده است؛ «بلکه برای جانشینی اسمش، نه یک فروند، بلکه دو فروند کلمه ی فارسی و اصیل و «خودی» اختراع کند!» به یقین استفاده از واژه «فروند» برای «کلمه فارسی» از همان استقلال و آزادیِ مذکور در اوّل نامه استفاده شده است.
در انتهای نامه ی مذکور استاد شریف مرقوم فرمودند که؛
«شاید به جای اینکه زبان «فارسی» را از روی زبان «انگلیسی» بازسازی کنیم، بسیاری از «گمشده ها»، یا در واقع
«گمکرده ها» مان را در جمعیّت آن ها پیدا کنیم.»
البتّه اگر پیروی از شیوه ی «زبان انگلیسی» که بسیاری از واژه ها را مستقیماً از «آلمانی»، «یونانی» و «لاتین» اختیار کرده است را بخواهیم دنبال کنیم، باید که چنین کنیم!
گاوان و خران بار بردار www.facebook.com/positiveknowledge14 اهل قلم و اهل فلسفه
به زآدمیان مردم آزار Positiveknowledge.blogfa.com مهرداد رضوی "گلستان سعدی" 20 مهر ماه 1396 12Oct 2017
همی میرَدَت عیسی از لاغری تو در بند آنی که خر پروری! "بوستان سعدی"