پاسخ «ارزیابی شخصیت های زبانی در ترجمه» نامه ای از « تهران » به نامه ای از « لندن »
هو الحقّ
«اَللّهُمَّ شَرِّفنا بِشِرافَتِ القُرآنَ و العِتره» «درد دلِ تمدّن ها!»
به رَغمِ مدّعیانی که منع عشق کنند جمالِ چهره ی تو حجّتِ موجّهِ ماست«حا فظ»
گر چَشمِ دل بر آن مَهِ آیینه رو کُنی سیرِ جهان در آینه ی رویِ او کُنی
خاک سیه مباش که کس بر نگیردَت آیینه شو که خدمتِ آن ماهرو کُنی «سایه»
راستی کن که راستان رستند در جهان راستان قوی دستند «اوحدی مراغه ای»
شکرِ نعمت ، نعمتت افزون کند کُـفر نعمت از کـفَت بیرون کـند
لطـف حـق بـا تـو مـداراهـا کنـد چونکـه از حـد بگـذرد رسـوا کند
نصــرُ مِـنَ الله و فتـحٌ قـریب چشماتو باز کن ندهندت فریب
پاسخ «ارزیابی شخصیت های زبانی در ترجمه»
نامه ای از « تهران » به نامه ای از « لندن »
با سلام و عرض ارادت به محضر محترم استاد «علیزاده ی طوسی» پاسخ نامه ی بیست و نهم از سال یازدهم را تقدیم می دارد.
استاد عزیز در پاراگراف اوّل نامه ی مذکور چنین مرقوم فرمودند که؛
«صحبت از این بود که «قدرت بیانیِ هر کس به اندازه ی لغت ها، ترکیب ها، اصطلاح ها و استعاره هایی است که با آن ها فکر کرده است.»
و حال آنکه افزایش اطلاعات عمومی و به روز رساندنِ معلومات کلّی و جزئی مرتبط با «هستی شناسی» و «معرفت شناسی» هم از ضروریاتِ دستیابی به کمال لازم در امر ترجمه است.
در پاراگراف سوم چنین می خوانیم؛
«امّا حالا که در اوایل دهه ی سوم زندگیم، با صلاحیت های لازم تحصیلی و تخصّصی در حیطه ی وسایل ارتباط جمعی در مقام نویسنده و مترجم کار می کنم.»
متوجّه نشدم که عبارات فوق از ناحیه ی استاد عزیز است. یا شخصیّت فرضی دیگر! چرا که عُمر شریف استاد «علیزاده»
پر برکت تر و کثیر تر از آن سی سال است! (دهه ی سوم)
در پاراگراف آخر چنین آمده است که؛
«پاکستان دست داشتن نیرو های این کشور را در این اتّهامات رد کرده است.»؟
البتّه مستحسن آن است که گفته شود؛ «پاکستان» دست داشتنِ نیرو های این کشور را در «موارد اتّهامیِ» مذکور رد می کند.
با تشکر از زحمات و هدایت های بی دریغ استاد »علیزاده طوسی».
گاوان و خران بار بردار www.facebook.com/positiveknowledge14 اهل قلم و اهل فلسفه
به زآدمیان مردم آزار Positiveknowledge.blogfa.com مهرداد رضوی "گلستان سعدی" 22 آذر ماه 1396 13Dec 2017
همی میرَدَت عیسی از لاغری تو در بند آنی که خر پروری! "بوستان سعدی"