پاسخ «بیرون از لغت خانه، در پهندشتِ تاریخ» نامه ای از « تهران » به نامه ای از « لندن »
هو الحقّ
«اَللّهُمَّ شَرِّفنا بِشِرافَتِ القُرآنَ و العِتره» «درد دلِ تمدّن ها!»
به رَغمِ مدّعیانی که منع عشق کنند جمالِ چهره ی تو حجّتِ موجّهِ ماست«حا فظ»
گر چَشمِ دل بر آن مَهِ آیینه رو کُنی سیرِ جهان در آینه ی رویِ او کُنی
خاک سیه مباش که کس بر نگیردَت آیینه شو که خدمتِ آن ماهرو کُنی «سایه»
راستی کن که راستان رستند در جهان راستان قوی دستند «اوحدی مراغه ای»
شکرِ نعمت ، نعمتت افزون کند کُـفر نعمت از کـفَت بیرون کـند
لطـف حـق بـا تـو مـداراهـا کنـد چونکـه از حـد بگـذرد رسـوا کند
نصــرُ مِـنَ الله و فتـحٌ قـریب چشماتو باز کن ندهندت فریب
پاسخ «بیرون از لغت خانه، در پهندشتِ تاریخ»
نامه ای از « تهران » به نامه ای از « لندن »
با سلام و عرض احترام به محضر استاد «علیزاده طوسی» پاسخ نامه ی «چهل و هفتم» را تقدیم می دارد.
با تشکّر و سپاس از اشارات استاد شریف پیرامون دانشمندانِ اکثراً مسلمانِ ایرانی همچون؛ («محمّد بن موسی خوارزمی» ریاضیدان، ستاره شناس، فیلسوف، جغرافیدان و مورخ معروف (در دوره ی عباسیان) و «ابن ندیم» (محمّد بن اسحاق النّدیم ورّاق) کتاب شناس قرن چهارم هجری مؤلف کتاب «الفهرست» و از همه مهمتر شیخ الرّئیس «ابن سینا» پزشک و فیلسوف و ریاضیدانِ نابغه و «ابونصر فارابی» معلّم ثانی اهل فلسفه و منطق و «ابوریحانِ بیرونی» ریاضیدان، منجّم و «محمّد زکریای رازی» کاشف «الکل» و شیمی دان برجسته در عصر خویش و اینکه علوم و فنونِ آن عصر که تولید دانشمندانِ «اسلامی» از جمله «ایرانی» بود توانست به اروپائیان جهت خروج از وضعیت «قرون وسطی» کمک کند و رُشد آن سرزمین را پی ریزی کرده باشد.)
در انتهای نامه استاد عزیز از حمله ی «چنگیز خان مغول» به «ایران» و متلاشی شدن نظام سیاسی و اجتماعی «ایران» نام بردند و اینکه؛ «از اوایل قرن دهم میلادی تا آغاز قرن پانزدهم سلسله ی «صفویّه» توانست بار دیگر سلطه ی حکومت مرکزی را برقرار سازد. لیکن میراث «استخاره»و «توکّل» و «تقدیر» و «الدّنیا دار الامتحان» کشور را به آشفتگی کشاند!»
هرچند که جای تشریح و توضیحِ فلسفه ی «استخاره»، «توکّل»، «تقدیر» و ... در آن نامه نبود. لیکن به شکلی مختصر در این «پاسخ نامه» معروض می دارد که؛
«استخاره» به معنی طلب خیر کردن از «ذات باری» است و از لوازم محتوم توفیق خواستارِ خیر، پاک بودنِ درون از طعام حرام، ستمگر نبودن (به خود و دیگران) و اِخلاص در بندگیست!
«توکّل» هم با توجّه به تحقّق شروط لازم در متوکّل و درک تفاوت مابین «توکّل» و «تواکل» ممدوح است.
مبحث «تقدیر» از مباحث مهمِّ مطروحه در آموزش های «حکمتِ نظری» است.
مختصر اینکه، وضعیّت انسانِ مخلوق بر طبق بیان شریف «امام جعفر صادق» علیه السّلام «لا جَبَر وَ لا تفویض بَل اَمرٌ بین الامرین» است. یعنی مابین «جبر و اختیار» «تقدیر» مربوط به بخش «جبری» آن است که البتّه یک جاده هم متناسب با ظرفیتِ انسانِ مخلوق برای اِعمالِ اِختیار آن ذیشعور باز گذاشته شده است!
razavimehrdad313@yahoo.com
گاوان و خران بار بردار www.facebook.com/positiveknowledge14 اهل قلم و اهل فلسفه
به زآدمیان مردم آزار Positiveknowledge.blogfa.com مهرداد رضوی "گلستان سعدی" 26 فروردین ماه 1397 15Apr 2018
همی میرَدَت عیسی از لاغری تو در بند آنی که خر پروری! "بوستان سعدی"