هو الحقّ

«اَللّهُمَّ شَرِّفنا بِشِرافَتِ القُرآنَ و العِتره»                       «درد دلِ تمدّن ها!»

به رَغمِ مدّعیانی که منع عشق کنند       جمالِ چهره ی تو حجّتِ موجّهِ ماست«حا فظ»

گر چَشمِ دل بر آن مَهِ آیینه  رو  کُنی       سیرِ   جهان  در  آینه ی  رویِ  او  کُنی

خاک سیه مباش که کس بر  نگیردَت       آیینه شو  که خدمتِ آن  ماهرو  کُنی «سایه»

راستی کن که راستان رستند             در جهان راستان قوی دستند «اوحدی مراغه ای»

شکرِ نعمت ، نعمتت افزون کند                   کُـفر نعمت از کـفَت  بیرون کـند

لطـف حـق بـا تـو مـداراهـا کنـد                  چونکـه از حـد بگـذرد رسـوا کند

                 نصــرُ مِـنَ الله و فتـحٌ قـریب                        چشماتو باز کن ندهندت فریب

 

چهره ی «زن» را دستمالی نکنید!

در برنامه ی «سمت نو» (سری جدید) مورخ 24 بهمن ماه 1395 خورشیدی بروبچه های این برنامه از «مهر انگیز کار»
(وکیل دعاوی، نویسنده و فعّالِ حقوق بشر) دعوت کردند تا در آن برنامه به اظهار نظر مبادرت ورزد.

اینهمه تبلیغات شده بود که برنامه ی سمت نوی جدید بسیار عالی خواهد بود. فقط رنگ و روغن و صحنه آرایی و چهره نگاری آن پیشرفت کرده بود!

سخنانِ تکراری و «ورشکسته» چگونه می تواند مفید فایده باشد و محبوبیّتِ برنامه را افزایش دهد؟!

«مهر انگیز کار» گفت؛ «زنان «یائسه» لازم نیست که حجاب داشته باشند.» و این را بر گردن احکام شرعی گذاشت! «یائسه» را هم به معنی قطع عادتِ ماهانه ی بانوان تعبیر کرد!

باید به اطلاع ایشان برسانم که، آن حکم مربوط به زنِ «مأیوسه» هست نه «یائسه»! «زن مأیوسه» بانویی است که بِدلایلی چون پیری، نازیبایی و نواقص دیگر و در عین حال عدم وجود شرایط هوس انگیز بودن در او از اِقبال «جنس مقابل» مأیوس است. یعنی احتمالِ اِقبال به سوی او کم است. و اگر کسی به او میل پیدا کُنَد برای هر دو فاعل و مفعول از شیر مادر حلال تر خواهد بود. (البتّه با رعایت شرایط شرعی)

لازم به ذکر است که عُرف محلّی بسیار قوی است. یعنی در عُرف ایرانی حتّی این قبیل بانوان بیشتر خود را محفوظ نگاه می دارند تا مردم پشت سرشان حرف در نیاورند! و این مطلب، اِشکالِ دردناکی است.

پس به بروبچه های «سمت نو» بگویم که روی این وضعیّت حساب باز نکنند که زنان ایرانی را بی حجاب کنند!

بی حیایی را آنگاه مشاهده می کنیم که به مسئله ی «ختنه ی نسوان» دراین برنامه اِشاره شد! «حیا» برای بانوان زیور است. «تمشی عَلی استحیاء» در «قرآن مجید» می خوانیم که دختران حضرت شُعیب علیه السّلام با «حیا» و «آزرم» راه می رفتند.

وقتی بروبچه های «سمت نو» اشاره به چاپ تصویر بانوان به روی اسکناس های ایرانی کردند و نامی از زنان مرتبط به آئین «بهائی» بردند و سپس نام همسرِ «پهلوی دوم» را در کنار نامِ «قمر الملوک وزیری» قرار دادند، پس از سنجش میزان «حیا» به ظرفیت «عقلی» این بروبچه ها آگاه تر شدیم!

دستمالی شدنِ چهره ی زنان آنهم از طریق منقوش شدن بر اسکناس ها نوعی بی حُرمتی به ایشان است! البتّه در موردِ «مردان» هم چنین است. لیکن وقتی شعور پائین باشد، حرف حساب خریدار ندارد!

اشتباه نکنید! احوالاتِ کشورِ «ایران» به سمتی پیش نمی رود که خودتان را در آستانه ی ورود و سلطه بر سرنوشت آن بدانید و در رؤیا های خود اسکناسِ منقوش به چهره ی نسوان را چاپ کنید! نمی توانم بگویم که چه وقایعی در پیش است! به کودکان شیرخوار اگر چلوکباب بدهیم خفه می شوند! فقط بگویم که گول نخورید و خوش خیال نباشید!

زنانِ ایرانی سروری می کنند و هوشیارند و می دانند که به واسطه ی ناموس دوستی و احسای مسئولیّت مردانِ ایرانی تأمین هستند. لازم نیست که حمّالی و مزدوری کنند تا خودشان را اداره کنند! احترام و عزّت و حق و حقوق ایشان در مراحل رُشد تا پس از ازدواج و فرزند آوری و سپس کهولت را در اختیار دارند و از همه مهمتر اینست که بهشت زیر پایشان است! تنها کافیست پسران و دختران خود را به گونه ای تربیت کنند که نسل های آتی در رعایت حقوق همسر داری و اجرای انصاف و گذشت دست آموز مادرانشان شده باشند. (فقط در این شرایط جوامع به سعادت می رسند.)

 

گاوان و خران بار بردار        www.facebook.com/positiveknowledge14          اهل قلم و اهل فلسفه

   به زآدمیان مردم آزار                  Positiveknowledge.blogfa.com                       مهرداد رضوی                    "گلستان سعدی"                                                 27   بهمن ماه  1395   15Feb  2017

همی میرَدَت عیسی از لاغری     تو در بند آنی که خر پروری!     "بوستان سعدی"